1. പ​ല്ലു​ക​ൾ വൃ​ത്തി​യാ​യി​രി​ക്ക​ട്ടെ:

എ​ന്റെ സ​ഹോ​ദ​രി ദ​ന്ത ഡോ​ക്ട​റാ​കാ​ൻ പ​ഠി​ക്കു​ന്ന കാ​ലം അ​വ​ൾ സ്ഥി​ര​മാ​യി പ​റ​യു​ന്നൊ​രു കാ​ര്യ​മു​ണ്ട്: ‘‘നി​ങ്ങ​ളു​ടെ എ​ല്ലാ പ​ല്ലു​ക​ളും വൃ​ത്തി​യാ​ക്ക​ണ​മെ​ന്നി​ല്ല, നി​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ആ​വ​ശ്യ​മു​​ണ്ട് എ​ന്ന് തോ​ന്നു​ന്ന പ​ല്ലു​ക​ൾ മാ​ത്രം വൃ​ത്തി​യാ​ക്കി​യാ​ൽ മ​തി’’. ഈ ​ഉ​പ​ദേ​ശ​മൊ​ക്കെ കേ​ൾ​ക്കു​മ്പോ​ൾ, ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് കു​ടം​ബ​ത്തി​ൽ ഒ​രു ഡോ​ക്ട​റു​ണ്ടാ​യാ​ൽ ഇ​ത്രേം ഗു​ലു​മാ​ലു​ണ്ടാ​കു​മെ​ന്ന് ആ​ലോ​ചി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ലെ​ന്ന് വി​ചാ​രി​ക്കും. പ​ക്ഷേ, ഇ​പ്പോ​ൾ ചി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് അ​വ​ളാ​ണ്; അ​തും അ​വ​ളു​ടെ മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ പ​ല്ലു​ക​ൾ കാ​ണി​ച്ച്.

2. അ​പ​രി​ചി​ത​നോ​ട് സം​സാ​രി​ക്കാം:

അ​പ​രി​ചി​ത​രോ​ട് സം​സാ​രി​ക്കാ​ൻ ന​മു​ക്ക് മ​ടി​യാ​ണ്. അ​ത് അ​ത്ര ന​ല്ല കാ​ര്യ​മ​ല്ലെ​ന്ന് നാം ​ഓ​രോ​രു​ത്ത​രും വി​ചാ​രി​ക്കു​ന്നു. പ​ക്ഷേ, ഗ​വേ​ഷ​ക​ർ പ​റ​യു​ന്ന​ത് അ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ല കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ എ​ന്നാ​ണ്. അ​പ​രി​ചി​ത​രോ​ട് സം​സാ​രി​ക്കു​ന്ന​തും അ​വ​രെ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്ന​തു​മെ​ല്ലാം നാം ​വി​ചാ​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ലും അ​പ്പു​റം സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​കു​ന്ന കാ​​ര്യ​ങ്ങ​ളാ​ണ്.

3. അ​റി​യി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും വ​ര​യ്ക്കൂ:

ജൂ​ലി​യ കാ​മ​റ​ണി​ന്റെ ‘ആ​ർ​ട്ടി​സ്റ്റ് വേ’​യി​ലാ​ണ് ന​മ്മ​ൾ മോ​ണി​ങ് പേ​ജ​സ് എ​ന്ന ആ​ശ​യം ആ​ദ്യം മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കി​യ​ത്. അ​തൊ​രു എ​ഴു​ത്താ​ശ​യ​മാ​യി​രു​ന്ന​ല്ലൊ. ഇ​വി​ടെ ന​മു​ക്കൊ​ന്ന് മാ​റി​ച്ചി​ന്തി​ക്കാം. രാ​വി​ലെ എ​ണീ​റ്റാ​ലു​ട​ൻ ഒ​രു പേ​പ്പ​ർ എ​ടു​ത്ത് എ​ന്തെ​ങ്കി​ലു​മൊ​ക്കെ വ​ര​ച്ചു​കൂ​ട്ടു​ക. ന​മു​ക്ക് വ​ര​യ്ക്കാ​ന​റി​യി​ല്ലാ​യി​രി​ക്കാം. എ​ന്നാ​ലും വ​ര​യ്ക്കു​ക. ദി​വ​സ​ങ്ങ​ൾ ക​ഴി​യു​മ്പോ​ൾ ന​മു​ക്ക് ‘മോ​ശം’ ചി​ത്ര​ങ്ങ​ളു​ടെ വ​ലി​യൊ​രു ക​ല​ക്ഷ​ൻ ന​മ്മു​ടെ മു​ന്നി​ലു​ണ്ടാ​കും. പ​ക്ഷേ, അ​തു​കാ​ണു​മ്പോ​ഴു​ണ്ടാ​കു​ന്ന സം​തൃ​പ്തി വേ​റെ​ത്ത​ന്നെ​യാ​യി​രി​ക്കും.